Ścieżka powrotu

Start SAKSONIA. Kraj na miarę światową. Via Regia w Saksonii


Via Regia w Saksonii PDF Drukuj

Görlitz - Bautzen - Grimma - Leipzig - Naumburg

alt   alt  alt



Via Regia inaczej nazywana Drogą Wysoką lub Królewską to jeden z najważniejszych szlaków komunikacyjnych, handlowych i pielgrzymkowych średniowiecznej Europy. Prowadzi ze wschodu na zachód (i z zachodu na wschód) wzdłuż całej Europy.

Przy niej rozwijały się ważne metropolie wschodniej Europy takie jak Kijów, Lwów, Kraków, Wrocław.

Via Regia przez tereny Saksonii wiedzie od Görlitz i dalej przez Bautzen, Kamenz, Grimma do Lipska.

Następnie prowadzi przez Naumburg do Kolonii.




Görlitz już w średniowieczu nosiło dumną nazwę Miasta Wież. To dzięki potężnym, trzem miejskim basztom, wieży ratuszowej i wysokim wieżom kościołów - p. w. św. Piotra oraz p. w. św. Trójcy sylwetka miasta była niepowtarzalna i budziła podziw. Dziś to ponad 3000 zabytkowych obiektów w centrum miasta które są dziełami architektury najwyższej klasy okresu gotyku, renesansu, baroku i secesji. Görlitz jest jednym z niewielu niemieckich miast niezniszczonych podczas ostatniej wojny światowej, a co za tym idzie posiadający niezaburzony układ przestrzenny centrum i śródmieścia. W Niemczech miasto jest znane jako Perła Renesansu.


Budziszyn to miasto położone nad rzeką Sprewą stanowi kulturalne centrum Serbołużyczan - mniejszości pochodzenia słowiańskiego. Serbołużyczanie zachowali tutaj do dziś swoją mowę, tradycję, folklor i obyczaje. Zabytki: katedra dwu wyznaniowa świętego Piotra, Ratusz z zegarem słonecznym na wieży, Barokowy Pałac, liczne wieże i baszty oraz fragmenty murów obronnych, Zamek Ortenburg i inne cenne zabytki.


Grimma leży nad rzeką Muldą w środkowej Saksonii i jest miastem o 800 letniej historii. W tym mieście urodził się Albrecht Śmiały, ojciec saksońskiego rodu królewskiego, a Katarzyna von Bora, małżonka reformatora Marcina Lutra, żyła nieopodal w klasztorze cysterek Nimbschen. Miasto ma pięknie odrestaurowaną starówkę z charakterystycznym renesansowym ratuszem. Zabytki: Starówka, most wiszący, który dzięki 80 m długości jest najdłuższym mostem na linach nośnych w Saksonii, pałac, gród Gattersburg.


Lipsk jest miastem muzyki, targów i książki, o znacznym wpływie na kulturę niemiecką i europejską. Tutaj urodzili się lub tworzyli m. in. Jan Sebastian Bach - kantor w kościele p.w. św. Tomasza (tutaj tez pochowany), Ryszard Wagner, Felix Mendelssohn-Bartholdy, Klara i Robert Schumann, Fryderyk Nietzsche, Gotfryd Wilhelm Leibniz, Johan Wolfgang Goethe, Hans-Georg Gadamer, Kurt Masur, Rainer Maria Rilke i wielu innych. Zabytki: jeden z największych dworców czołowych w Europie, największy pomnik Europy z platformą widokową na wysokości 91 m. wzniesiony dla upamiętnienia Bitwy Narodów w roku 1813, jedno z najstarszych i najciekawszych ZOO w Europie (z nowoczesnym pawilonem małp człekokształtnych Pongoland i tropikalnym lasem Gondwanaland). Lipsk to jedno z najstarszych w Niemczech miast uniwersyteckich (od 1409 roku) i targowych (od 1156 roku). Tutaj jest też jeden z najstarszych i największych jarmarków Bożonarodzeniowych w Niemczech (Weihnachtsmarkt).


Naumburg nad rzeka Saale jest miastem o średniowiecznym rodowodzie - od 968 roku aż do reformacji był siedzibą biskupa. W połowie XI. wieku na skrzyżowaniu dróg handlowych powstał zamek margrabiów miśnieńskich, klasztor oraz katedra. W roku 1028 miasto otrzymało prawo do organizowania targu (prawo kupieckie). Symbolem Naumburga jest późnoromańska-wczesnogotycka Katedra Św. Piotra i Pawła (Dom St. Peter und Pau), należąca do najważniejszych zabytków Europy, której zachowały się dwa rzeźbione lektoria, liczne nagrobki, sześć par posągów zdobiących chór zachodni, zaliczane do największych osiągnięć gotyckiej rzeźby figuralnej, dzieła anonimowego rzeźbiarza z XIII w., nazywanego Mistrzem Naumburskim: krużganek z zabudowaniami poklasztornymi i kaplica Trzech Króli (1416), zespół kanonii i kaplic w pobliżu katedry. Kościół Św. Wacława (1517-1523). Ponadto brama miejska (XV w.), późnogotycki ratusz (1517-1528), kamienice (XV-XVII w.).